Τοῦ Δείπνου σου τοῦ Μυστικοῦ
«Τοῦ Δείπνου σου τοῦ Μυστικοῦ σήμερον, Υἱέ Θεοῦ, κοινωνόν με παράλαβε. Οὐ μή γάρ τοῖς ἐχθροῖς σου τό μυστήριον εἴπω, οὐ φίλημά σοι δώσω, καθάπερ ὁ Ἰούδας, ἀλλ’ ὡς ὁ ληστής ὁμολογῶ σοι, μνήσθητί μοι, Κύριε, ἐν τῇ Βασιλείᾳ σου».
Ἡ ἑρμηνευτική ἀπόδοσή του ἔχει, ὡς ἑξῆς:
«Κύριέ μου, δέξου με, ὡς μέτοχο τοῦ Μυστικοῦ σου Δείπνου, τῆς θείας Μετάληψης τοῦ Σώματος καί τοῦ Αἵματός σου. Καί δέν πρόκειται, σέ βεβαιώνω, νά φανῶ ἀγνώμονας καί ἀχάριστος, συντασσόμενος μέ τούς ἐχθρούς σου καί δίνοντάς σου προδοτικό φίλημα, ὅπως ὁ μαθητής σου Ἰούδας. Ναί, Κύριέ μου, θέλω νά ὁμοιάσω μέ τόν εὐγνώμονα ληστή καί νά ὁμολογήσω, ὅπως κι ἐκεῖνος: Ἔχε με στή μνήμη σου, Κύριε, ὅταν θά ἔλθεις ἔνδοξος Βασιλιάς, κατά τή Β΄ Παρουσία σου».
Ἑρμηνεύει ὁ Ἐντιμολογιώτατος Ἄρχων Ὑμνωδός τῆς Ἁγίας Τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας –
Καθηγητής Βυζαντινῆς Μουσικῆς κ. Πάρης Γκούνας.