
Ευλογητός ει Χριστέ
Εὐλογητός εἶ, Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν Ἦχος πλ. δ «Εὐλογητός εἶ, Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν. Ὁ πανσόφους τούς ἁλιεῖς ἀναδείξας, καταπέμψας αὐτοῖς τό Πνεῦμα τό Ἅγιον, καί

Η γέννησίς σου Χριστέ
Ἡ γέννησίς σου, Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν Ἦχος δ΄ «Ἡ γέννησίς σου, Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν, ἀνέτειλε τῷ κόσμῳ τό φῶς τό τῆς γνώσεως· ἐν αὐτῇ γάρ

Φως ιλαρόν
Φῶς ἱλαρόν Ἦχος β «Φῶς ἱλαρόν, ἁγίας δόξης ἀθανάτου Πατρός, οὐρανίου, ἁγίου μάκαρος, Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλθόντες ἐπί τήν ἡλίου δύσιν, ἰδόντες φῶς ἑσπερινόν, ὑμνοῦμεν Πατέρα,

Ο Κύριος εβασίλευσεν
Ὁ Κύριος ἐβασίλευσεν Πλ. β΄ «Ὁ Κύριος ἐβασίλευσεν εὐπρέπειαν ἐνεδύσατο· ἐνεδύσατο ὁ Κύριος δύναμιν καί περιεζώσατο· καί γάρ ἐστερέωσε τήν οἰκουμένην, ἥτις οὐ σαλευθήσεται». Ἡ ἑρμηνευτική ἀπόδοσή του

Χριστός Ανέστη
Χριστός Ἀνέστη Πλ. α΄ «Χριστός ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας, καί τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι, ζωήν χαρισάμενος». Ἡ ἑρμηνευτική ἀπόδοσή του ἔχει, ὡς ἑξῆς: Ψάλλει

Τα πλήθη των πεπραγμένων μοι δεινών
Τά πλήθη τῶν πεπραγμένων μοι δεινῶν Ήχος πλ. β΄ «Τά πλήθη τῶν πεπραγμένων μοι δεινῶν, ἐννοῶν ὁ τάλας, τρέμω τήν φοβεράν ἡμέραν τῆς κρίσεως· ἀλλά