Ὡς θεῖος ποταμός, τοῦ ἐλέους ὑπάρχων
Ήχος πλ. δ΄
«Ὡς θεῖος ποταμός, τοῦ ἐλέους ὑπάρχων, ὡς ἄβυσσος πολλῆς, συμπαθείας Οἰκτίρμον, δεῖξον τοῦ σοῦ ἐλέους τά θεῖα ῥεῖθρα, καί πάντας ἴασαι· βλῦσον τάς τῶν θαυμάτων πηγάς ἀφθόνως, καί πλῦνον ἅπαντας· σοί γάρ ἀεί προστρέχοντες θερμῶς, τήν χάριν ἐξαιτούμεθα»..
Ἡ ἑρμηνευτική ἀπόδοσή του ἔχει, ὡς ἑξῆς:
«Ἐσύ, Θεέ μου, ὅπως πάντα, ὑπάρχεις ὁ θεῖος ποταμός τοῦ ἐλέους καί τῆς εὐσπλαγχνίας καί, ὅπως πάντα, εἶναι ἀμέτρητη ἡ ἀγάπη σου γιά μᾶς, γιατί εἶσαι πλούσιος σέ φιλανθρωπία. Ἔτσι, καί τώρα, ἄνοιξε, Κύριε, τίς θεῖες ροές τοῦ ἐλέους σου καί πρόσφερε τή θεραπεία σέ ὅλους. Ἀνάβλυσε τίς πηγές τῶν θαυμάτων σου μέ ἀφθονία καί καθάρισέ μας ὅλους ἀπό κάθε σωματική καί ψυχική κακοπάθεια. Μόνο σέ ἐσένα ἔχουμε καταφύγιο καί πρός ἐσένα πάντοτε προστρέχουμε, ζητώντας μέ θερμή πίστη τή χάρη σου».
Ἑρμηνεύει ὁ Ἐντιμολογιώτατος Ἄρχων Ὑμνωδός τῆς Ἁγίας Τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας –
Καθηγητής Βυζαντινῆς Μουσικῆς κ. Πάρης Γκούνας.