Ἡ μνήμη αὕτη τῶν Ἁγίων ἁπάντων
Ήχος δ΄
«Ἡ μνήμη αὕτη τῶν Ἁγίων ἁπάντων, καθάπερ ἄλλος οὐρανός ἀπαστράπτει, ὡς ἥλιον μέν λάμποντα ἐν μέσῳ τόν Χριστόν, ἔχων ὡς σελήνην δέ, τήν ἁγίαν Παρθένον, καί ὡς ἄστρα φαίνοντα, κύκλῳ Πάντας Ἁγίους. Διό οἱ ἑορτάζοντες αὐτήν, νοῦν καί καρδίαν, ἀεί ἐλλαμπόμεθα».
Ἡ ἑρμηνευτική ἀπόδοσή του ἔχει, ὡς ἑξῆς:
«Ὁ ἑορτασμός τῆς μνήμης Πάντων-ὅλων τῶν Ἁγίων ὁμοιάζει μέ ἄλλον οὐρανό, ὁ ὁποῖος ἀστράπτει ἀπό φῶς· γιατί ἔχει στό κέντρο του, ὡς ἥλιο, τόν Χριστό νά λάμπει, καί ὡς σελήνη τήν ἁγία Παρθένο καί Θεοτόκο Μαρία, ἀλλά καί ὡς ἄλλα ἀστέρια ἔχει νά λάμπουν γύρω τους ὅλους τούς Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας. Γι’ αὐτό καί ὅσοι, τιμώντας τούς Ἁγίους, ἑορτάζουμε καί πανηγυρίζουμε τή μνήμη τους, πάντοτε ὁ νοῦς καί ἡ καρδία μας εἴθε νά φεγγοβολοῦν».
Ἑρμηνεύει ὁ Ἐντιμολογιώτατος Ἄρχων Ὑμνωδός τῆς Ἁγίας Τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας –
Καθηγητής Βυζαντινῆς Μουσικῆς κ. Πάρης Γκούνας.