Ἁγνή Παρθένε Δέσποινα Ἦχος πλ. α΄ «Ἁγνή Παρθένε Δέσποινα, Ἄχραντε Θεοτόκε, Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε. Παρθένε Μήτηρ Ἄνασσα, Πανένδροσέ τε πόκε, Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε. Ὑψηλοτέρα οὐρανῶν, ἀκτίνων λαμπροτέρα, Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.

Τούς τρεῖς μεγίστους φωστῆρας Ἦχος β΄ «Τούς τρεῖς μεγίστους φωστῆρας τῆς τρισηλίου Θεότητος, τούς τήν οἰκουμένην ἀκτῖσι δογμάτων θείων πυρσεύσαντας, τούς μελιρρύτους ποταμούς τῆς σοφίας, τούς τήν κτίσιν πᾶσαν, θεογνωσίας

Τό προσταχθέν Ἦχος πλ. δ΄ «Τό προσταχθέν μυστικῶς, λαβών ἐν γνώσει, ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ Ἰωσήφ, σπουδῇ ἐπέστη, ὁ Ἀσώ­ματος, λέγων τῇ Ἀπει­ρογάμῳ· Ὁ κλίνας τῇ καταβάσει τούς οὐρανούς, χωρεῖται

Τῇ Ὑπερμάχῳ Ἦχος πλ. δ΄ «Τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τά νικητήρια, ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν εὐχαριστήρια, ἀνα­γράφω σοι ἡ πόλις σου, Θεοτόκε. Ἀλλ’ ὡς ἔχουσα τό κράτος ἀπροσμάχητον, ἐκ παντοίων με

Ἀντίφωνα θείας Λειτουργίας Ἦχος β΄ «Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς». β΄. «Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν, ψάλλοντάς σοι, ἀλληλούϊα». γ΄. «Δεῦτε προσκυνήσωμεν καί προσπέσωμεν Χριστῷ.

Τήν ὡραιότητα Ἦχος γ΄ «Τήν ὡραιότητα τῆς Παρθενίας σου, καί τό ὑπέρλαμπρον τό τῆς ἁγνείας σου, ὁ Γαβριήλ καταπλαγείς, ἐβόα σοι Θεοτόκε· Ποῖόν σοι ἐγκώμιον, προσαγάγω ἐπάξιον, τί δέ ὀνομάσω

Εὐλογητός εἶ, Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν Ἦχος πλ. δ «Εὐλογητός εἶ, Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν. Ὁ πανσόφους τούς ἁλιεῖς ἀναδείξας, καταπέμψας αὐτοῖς τό Πνεῦμα τό Ἅγιον, καί δι’ αὐτῶν τήν οἰκουμένην σαγηνεύσας,

Ἡ γέννησίς σου, Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν Ἦχος δ΄ «Ἡ γέννησίς σου, Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν, ἀνέτειλε τῷ κόσμῳ τό φῶς τό τῆς γνώσεως· ἐν αὐτῇ γάρ οἱ τοῖς ἄστροις λατρεύοντες, ὑπό

Φῶς ἱλαρόν Ἦχος β «Φῶς ἱλαρόν, ἁγίας δόξης ἀθανάτου Πατρός, οὐρανίου, ἁγίου μάκαρος, Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλθόντες ἐπί τήν ἡλίου δύσιν, ἰδόντες φῶς ἑσπερινόν, ὑμνοῦμεν Πατέρα, Υἱόν καί Ἅγιον Πνεῦμα, Θεόν.

Ὁ Κύριος ἐβασίλευσεν Πλ. β΄ «Ὁ Κύριος ἐβασίλευσεν εὐπρέπειαν ἐνε­δύ­σατο· ἐνεδύσατο ὁ Κύριος δύναμιν καί περιεζώσατο· καί γάρ ἐστερέωσε τήν οἰκουμένην, ἥτις οὐ σαλευθήσεται». Ἡ ἑρμηνευτική ἀπόδοσή του ἔχει, ὡς ἑξῆς: Ψάλλει ο

Χριστός Ἀνέστη Πλ. α΄ «Χριστός ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας, καί τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι, ζωήν χαρισάμενος». Ἡ ἑρμηνευτική ἀπόδοσή του ἔχει, ὡς ἑξῆς: Ψάλλει ο χορός των Πατέρων της

Τά πλήθη τῶν πεπραγμένων μοι δεινῶν Ήχος πλ. β΄ «Τά πλήθη τῶν πεπραγμένων μοι δεινῶν, ἐννοῶν ὁ τάλας, τρέμω τήν φοβεράν ἡμέραν τῆς κρίσεως· ἀλλά θαρρῶν εἰς τό ἔλεος τῆς

Μετά τῶν Ἁγίων ἀνάπαυσον, Χριστέ Ήχος δ΄ «Μετά τῶν Ἁγίων ἀνάπαυσον, Χριστέ, τήν ψυχήν τοῦ δούλου σου (ἤ τάς ψυχάς τῶν δούλων σου) ἔνθα οὐκ ἔστι πόνος, οὐ λύπη οὐ

Τῆς ἐντολῆς σου, Κύριε, παρήκουσα ὁ ἄθλιος Ήχος β΄ «Τῆς ἐντολῆς σου, Κύριε, παρήκουσα ὁ ἄθλιος· καί γυμνωθείς τῆς σῆς δόξης, αἰσχύνης πέπλησμαι, οἴμοι! καί τῆς τρυφῆς ἐκβέβλημαι, τοῦ Παραδείσου

Τό στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέωκται Ήχος α΄ «Τό στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέωκται, οἱ βουλό­μενοι ἀθλῆσαι εἰσέλθετε, ἀναζωσάμενοι τόν κα­λόν τῆς νηστείας ἀγῶνα· οἱ γάρ νομίμως ἀθλοῦν­τες, δικαίως στεφανοῦνται· καί ἀναλαβόντες

Ἡ μνήμη αὕτη τῶν Ἁγίων ἁπάντων Ήχος δ΄ «Ἡ μνήμη αὕτη τῶν Ἁγίων ἁπάντων, καθάπερ ἄλλος οὐρανός ἀπαστράπτει, ὡς ἥλιον μέν λάμποντα ἐν μέσῳ τόν Χριστόν, ἔχων ὡς σελήνην δέ,

Ἐγκαινίζου, ἐγκαινίζου ἡ νέα Ἰερουσαλήμ Ήχος α΄ «Ἐγκαινίζου, ἐγκαινίζου ἡ νέα Ἰερουσαλήμ· ἥκει γάρ σου τό φῶς καί ἡ δόξα Κυρίου ἐπί σέ ἀνατέταλκε. Τοῦτον τόν οἶκον ὁ Πατήρ ᾠκο­δόμησε·

Τήν ἄχραντον εἰκόνα σου Ήχος β΄ «Τήν ἄχραντον εἰκόνα σου προσκυνοῦμεν Ἀγα­θέ, αἰτούμενοι συγχώρησιν τῶν πταισμάτων ἡμῶν, Χριστέ ὁ Θεός· βουλήσει γάρ ηὐδόκησας σαρκί ἀνελθεῖν ἐν τῷ Σταυρῷ, ἵνα ῥύσῃ

Ἄξιον ἐστιν ὡς ἀληθῶς «Ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς, μακαρίζειν σε τήν Θεοτόκον, τήν ἀειμακάριστον καί παναμώμητον, καί Μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Τήν τιμιωτέραν τῶν Χερουβίμ, καί ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφίμ,

Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ, καί ἐπί γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία. Ὑμνοῦμέν σε, εὐλογοῦμέν σε, προσκυνοῦμέν σε, δοξολογοῦμέν σε, εὐχαριστοῦμέν σοι διά τήν μεγάλην σου δόξαν…

Κύριε, ἐκέκραξα Ήχος α΄ «Κύριε, ἐκέκραξα πρός σέ, εἰσάκουσόν μου, εἰσάκουσόν μου, Κύριε. Κύριε, ἐκέκραξα πρός σέ, εἰσάκουσόν μου· πρόσχες τῇ φωνῇ τῆς δεήσεώς μου ἐν τῷ κεκραγέναι με πρός

Ὡς θεῖος ποταμός, τοῦ ἐλέους ὑπάρχων Ήχος πλ. δ΄ «Ὡς θεῖος ποταμός, τοῦ ἐλέους ὑπάρχων, ὡς ἄβυσσος πολλῆς, συμπαθείας Οἰκτίρμον, δεῖξον τοῦ σοῦ ἐλέους τά θεῖα ῥεῖθρα, καί πάντας ἴασαι·

Ἠσαΐα χόρευε Ήχος πλ. α΄ «Ἠσαΐα χόρευε, ἡ Παρθένος ἔσχεν ἐν γαστρί, καί ἔτεκεν Υἱόν τόν Ἐμμανουήλ, Θεόν τε καί ἄνθρωπον· Ἀνατολή ὄνομα αὐτῷ· ὅν μεγαλύνοντες, τήν Παρθένον μακαρίζομεν». Ἡ ἑρμηνευτική

Ἅγιοι Μάρτυρες, οἱ καλῶς ἀθλήσαντες Ήχος βαρύς «Ἅγιοι Μάρτυρες, οἱ καλῶς ἀθλήσαντες καί στεφανωθέντες, πρεσβεύσατε πρός Κύριον, ἐλεη­θῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν». Ἡ ἑρμηνευτική ἀπόδοσή του ἔχει, ὡς ἑξῆς: «Ἅγιοι Μάρτυρες, οἱ

Τῆς μετανοίας ἄνοιξόν μοι πύλας Ζωοδότα Ήχος πλ. δ΄ «Τῆς μετανοίας ἄνοιξόν μοι πύλας Ζωοδότα· ὀρθρίζει γάρ τό πνεῦμά μου, πρός ναόν τόν ἅγιόν σου, ναόν φέρων τοῦ σώματος, ὅλον

Τοῦ Δείπνου σου τοῦ Μυστικοῦ «Τοῦ Δείπνου σου τοῦ Μυστικοῦ σήμερον, Υἱέ Θεοῦ, κοινωνόν με παράλαβε. Οὐ μή γάρ τοῖς ἐχθροῖς σου τό μυστήριον εἴπω, οὐ φίλημά σοι δώσω, καθάπερ

Χιτῶνά μοι παράσχου φωτεινόν Ήχος πλ. δ΄ «Χιτῶνά μοι παράσχου φωτεινόν, ὁ ἀνα­βαλ­λόμενος φῶς ὡς ἱμάτιον, πολυέλεε Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν». Ἡ ἑρμηνευτική ἀπόδοσή του ἔχει, ὡς ἑξῆς: «Χάρισέ μου, Κύριε,

Ὅσοι εἰς Χριστόν ἐβαπτίσθητε Ήχος α΄ «Ὅσοι εἰς Χριστόν ἐβαπτίσθητε, Χριστόν ἐνεδύσασθε. Ἀλληλούϊα». Ἡ ἑρμηνευτική ἀπόδοσή του ἔχει, ὡς ἑξῆς: ‘‘Ὅσοι βαπτίζονται στό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, ὑπό τήν ἔννοια τοῦ σωστικοῦ

Βασιλεῦ οὐράνιε, Παράκλητε Ήχος πλ. β΄ «Βασιλεῦ οὐράνιε, Παράκλητε, τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁ πανταχοῦ παρών καί τά πάντα πληρῶν, ὁ θησαυρός τῶν ἀγαθῶν, καί ζωῆς χορηγός, ἐλθέ καί σκήνωσον

Τόν συνάναρχον Λόγον Ήχος πλ. α΄ «Τόν συνάναρχον Λόγον Πατρί καί Πνεύματι, τόν ἐκ Παρθένου τεχθέντα εἰς σωτηρίαν ἡμῶν, ἀνυμνήσωμεν πιστοί καί προσκυνήσωμεν, ὅτι ηὐδόκησε σαρκί, ἀνελθεῖν ἐν τῷ σταυρῷ,