Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ
«Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ, καί ἐπί γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία. Ὑμνοῦμέν σε, εὐλογοῦμέν σε, προσκυνοῦμέν σε, δοξολογοῦμέν σε, εὐχαριστοῦμέν σοι διά τήν μεγάλην σου δόξαν…
Καταξίωσον, Κύριε, ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ ἀναμαρτήτους φυλαχθῆναι ἡμᾶς… Κύριε, καταφυγή ἐγενήθης ἡμῖν ἐν γενεᾷ καί γενεᾷ. Ἐγώ εἶπα· Κύριε, ἐλέησόν με· ἴασαι τήν ψυχήν μου, ὅτι ἥμαρτόν σοι…».
Ἡ ἑρμηνευτική ἀπόδοσή του ἔχει, ὡς ἑξῆς:
«Σοῦ ἀναπέμπουμε, ἐσένα τόν ὕψιστο Θεό, δοξολογία, γιατί φέρεις τήν εἰρήνη στόν κόσμο καί μεταβάλλεις πρός τό ἀγαθό τίς διαθέσεις καί τή ζωή τῶν ἀνθρώπων. Γι’ αὐτό τόν λόγο, σέ ὑμνοῦμε, εὐλογοῦμε τό ὄνομά σου καί ἀπό τά βάθη τῆς καρδιᾶς μας σέ εὐχαριστοῦμε, Κύριε, γιά τή μεγάλη αὐτή ἀγάπη σου, ἡ ὁποία διαδηλώνει καί τή δόξα σου… Εἴμαστε ἀδύνατοι, Κύριε, καί εὔκολα πέφτουμε στήν ἁμαρτία. Γι’ αὐτό, μέ τή βοήθειά σου, ἀξίωσέ μας σήμερα, ὅπως καί κάθε μέρα, νά ἀγωνισθοῦμε, ὥστε νά κρατηθοῦμε μακριά ἀπό κάθε ἁμαρτία… Κύριε, δέν ἔχουμε ποῦ ἀλλοῦ νά προστρέξουμε. Σύ εἶσαι τό μόνο καταφύγιό μας καί αὐτό μᾶς διδάσκουν οἱ ἅγιοι Πατέρες μας. Ἔχοντας αὐτά στόν νοῦ καί στήν καρδιά μας, στρέφομαι σέ σένα, Κύριέ μου, καί σέ παρακαλῶ προσωπικά, ἄκουσε τή φωνή μου καί χάρισέ μου τό ἔλεός σου καί θεράπευσε τήν ψυχή μου, γιατί μέ τήν κάθε μου ἁμαρτία, ξέρω, ὅτι προσβάλλω καί τό ἅγιο ὄνομά σου…».
Ἑρμηνεύει ὁ Ἐντιμολογιώτατος Ἄρχων Ὑμνωδός τῆς Ἁγίας Τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας –
Καθηγητής Βυζαντινῆς Μουσικῆς κ. Πάρης Γκούνας.