Χιτῶνά μοι παράσχου φωτεινόν
Ήχος πλ. δ΄
«Χιτῶνά μοι παράσχου φωτεινόν, ὁ ἀναβαλλόμενος φῶς ὡς ἱμάτιον, πολυέλεε Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν».
Ἡ ἑρμηνευτική ἀπόδοσή του ἔχει, ὡς ἑξῆς:
«Χάρισέ μου, Κύριε, τόν φωτεινό χιτῶνα τοῦ ἀκτίστου φωτός, τόν ὁποῖο εἶχαν οἱ πρωτόπλαστοι πρό τῆς παρακοῆς, ἀλλά καί οἱ Ἅγιοί σου θά φέρουν, ὄντας μέλη τῆς Βασιλείας σου. Ναί, Χριστέ μου, καί σύ εἶσαι ὅλος φῶς, ἀφοῦ εἶσαι ἡ πηγή τοῦ φωτός, καί αὐτό τό ἄκτιστο φῶς τό περιβάλλεσαι ὡς ἔνδυμά σου καί γι’ αὐτή τήν πλούσια δωρεά σου, θά σέ δοξάζω, ὡς τόν πολυέλεο Θεό μου».
Ἑρμηνεύει ὁ Ἐντιμολογιώτατος Ἄρχων Ὑμνωδός τῆς Ἁγίας Τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας –
Καθηγητής Βυζαντινῆς Μουσικῆς κ. Πάρης Γκούνας.