Ποῦ πορευθῶ
Ἦχος πλάγιος δ΄
«Ποῦ πορευθῶ ἀπό τοῦ πνεύματός σου καί ἀπό τοῦ προσώπου σου ποῦ φύγω; Ἐάν ἀναβῶ εἰς τόν οὐρανόν, σύ ἐκεῖ εἶ· ἐάν καταβῶ εἰς τόν ᾅδην, πάρει· ἐάν ἀναλάβοιμι τάς πτέρυγάς μου κατ᾿ ὄρθρον καί κατασκηνώσω εἰς τά ἔσχατα τῆς θαλάσσης, καί γάρ ἐκεῖ ἡ χείρ σου ὁδηγήσει με, καί καθέξει με ἡ δεξιά σου…» (Ψαλμ. 138, 7-10).
Ἡ ἑρμηνευτική ἀπόδοσή του ἔχει, ὡς ἑξῆς:
«Εἶσαι παντοῦ παρών, Κύριε. Ποῦ νά πάω, ὥστε νά εἶμαι μακριά ἀπό τό Πνεῦμα σου καί νά ἀποφύγω τήν παρουσία τοῦ προσώπου σου; Καί στόν οὐρανό, ἄν ἀνεβῶ, ἀλλά καί στόν ἅδη, ἄν καταφύγω, εἶσαι παρών. Καί ἄν, ἀκόμη, εἶχα φτερά καί πετοῦσα στά βαθειά ξημερώματα ἐκεῖ, ὅπου ἀνατέλλει ὁ ἥλιος, καί ἄν μποροῦσα νά κατασκηνώσω στά πέρατα τῆς θάλασσας, ἐκεῖ, ὅπου δύει ὁ ἥλιος, καί ἐκεῖ εἶσαι παρών καί τό εὐλογημένο χέρι σου εἶμαι σίγουρος, ὅτι θά μέ καθοδηγεῖ καί θά μέ προστατεύει, ναί, τό στιβαρό δεξί σου χέρι».
Ἑρμηνεύει ὁ Ἐντιμολογιώτατος Ἄρχων Ὑμνωδός τῆς Ἁγίας Τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας –
Καθηγητής Βυζαντινῆς Μουσικῆς κ. Πάρης Γκούνας.